یک همسفربودنهایی هم هست که تمام میشود

نه که شما یا همسفرتان نخواهید

راهتان از هم جدا میشود یک جور غریبی است

شوق همراهی هست اما راه تمام شده ...

تهش را میبینی  شروع میکنی به آهسته تر راه رفتن که این چند قدم به اندازه کل دنیا کش بیاید که نمیاید و این جور وقتهاست که باید به زور پاکشید و رفت

/ 0 نظر / 9 بازدید